ΘΕΜΑ: Η απόπειρα θεσμικής νομιμοποίησης της απορρύθμισης των επιβατικών μεταφορών και η εξόντωση της Δημόσιας Υπηρεσίας των Ταξί.
Με αφορμή το υπό διαβούλευση Άρθρο 52 του νέου νομοσχεδίου του Υπουργείου Μεταφορών που περιμένουμε, εντός ημερών να κατατεθεί στις επιτροπές της βουλής, ο κλάδος των επαγγελματιών οδηγών ΤΑΞΙ βρίσκεται αντιμέτωπος με μια πρωτοφανή, ενορχηστρωμένη επίθεση. Παρακολουθούμε την πλήρη ευθυγράμμιση της Κυβέρνησης, η οποία νομοθετεί προς όφελος συγκεκριμένων επιχειρηματικών μοντέλων, με τις πολυεθνικές πλατφόρμες και τα εγχώρια λόμπι (τουρισμού/βιομηχανίας).
Σε αυτό το πλαίσιο, η Επιτροπή Ανταγωνισμού (Ε.Α.) εξέδωσε τη Γνωμοδότηση 41/2026 (ΦΕΚ: B/1137/6.3.2026), η οποία έρχεται να προσφέρει το απαραίτητο «νομικό προκάλυμμα» στην απόπειρα βίαιης μεταφοράς πλούτου από τους 45.000+ περίπου επαγγελματίες οδηγούς ταξί, προς τα ψηφιακά μονοπώλια. Η Γνωμοδότηση βρίθει λογικοφανών αλμάτων, αντιφάσεων και μιας κραυγαλέας μεροληψίας που ακυρώνει τον ρόλο της ως ανεξάρτητου ρυθμιστή της αγοράς.
Ας αναλύσουμε διεξοδικά τη γνωμοδότηση της Επιτροπής:
1. Η Νομική Παραποίηση της Εξίσωσης του «Δημόσιου» με το «Ιδιωτικό»
Το θεμελιώδες σφάλμα στο οποίο βασίζεται ολόκληρη η Γνωμοδότηση είναι η εσκεμμένη ισοπέδωση της φύσης του μεταφορικού έργου των ΕΔΧ ΤΑΞΙ.
Η Ε.Α. εντάσσει αυθαίρετα, τα Ταξί (Επιβατηγά Δημόσιας Χρήσης - Ε.Δ.Χ.) στις «ιδιωτικές μεταφορές», προσπαθώντας να δημιουργήθεί σύγχυση με τους όρους που χρησιμοποιούν, τοποθετώντας τα στο ίδιο ρυθμιστικό πλαίσιο με τις απλές μισθώσεις οχημάτων (Ε.Ι.Χ.).
Αγνοεί επιδεικτικά ότι το Ταξί αποτελεί Υπηρεσία Γενικού Οικονομικού Συμφέροντος (ΥΓΟΣ). Ως εκ τούτου, φέρει αυστηρές κοινωνικές υποχρεώσεις: 24ωρη εξυπηρέτηση, καθολική κάλυψη (ακόμα και σε απομακρυσμένες, μη κερδοφόρες περιοχές), κρατικά ρυθμιζόμενο τιμολόγιο και απαγόρευση άρνησης μίσθωσης.
Η Επιτροπή Ανταγωνισμού βαφτίζει αυτές τις δημόσιες κοινωνικές υποχρεώσεις ως «ρυθμιστικά εμπόδια», στρώνοντας το έδαφος για εταιρείες που θα κάνουν «επιλεκτική συλλογή» (Cherry Picking) πελατών στις κερδοφόρες ζώνες (αεροδρόμια, λιμάνια, τουριστικά κέντρα), χωρίς καμία κοινωνική υποχρέωση όπως άλλωστε δείχνει και η διεθνής εμπειρία χρήσης τέτοιων μορφών μεταφοράς.
2. Το Μνημείο Αντίφασης της Επιτροπής Ανταγωνισμού: Η Ομολογία της Παραγράφου 11
Η Γνωμοδότηση 41/2026 ακυρώνει τον ίδιο της τον εαυτό ήδη από την πρώτη σελίδα. Ετσι στην Παράγραφο 11, η Επιτροπή Ανταγωνισμού ομολογεί ρητά ότι το Ταξί είναι «αναπόσπαστο τμήμα του συστήματος δημόσιων μεταφορών», ότι του αποδίδεται «χαρακτήρας δημόσιας υπηρεσίας» και ότι η λειτουργία του «εξυπηρετεί το γενικό συμφέρον, καλύπτει κενά των μαζικών μέσων μεταφοράς και διευκολύνει ειδικές ομάδες πληθυσμού».
Καλούμε λοιπόν τα μέλη της Επιτροπής να μας εξηγήσουν το εξής παράδοξο: Αφού το Ταξί είναι Δημόσια Υπηρεσία που εξυπηρετεί το γενικό συμφέρον, πώς καταλήγετε στο συμπέρασμα (στην παρ. 78) ότι η οικονομική του βιωσιμότητα «δεν αποτελεί δημόσιο συμφέρον»; Πώς εισηγείστε την πλήρη απελευθέρωση των ιδιωτικών Ε.Ι.Χ., γνωρίζοντας ότι αυτό θα καταστρέψει τον «αναπόσπαστο κρίκο» της δημόσιας συγκοινωνίας;
Εδώ λέμε ότι η απάντηση είναι προφανής: Η Επιτροπή γνωρίζει την αλήθεια, αλλά επιλέγει συνειδητά να θυσιάσει τη Δημόσια Υπηρεσία και το «γενικό κοινωνικό συμφέρον» στον βωμό της κερδοφορίας των ψηφιακών πολυεθνικών πλατφορμών.
3. Η Γνωμοδότηση λειτουργεί ενάντια στην ίδια της τη συλλογιστική.
Αναγνωρίζει ρητά ότι τα Ε.Δ.Χ. και τα Ε.Ι.Χ. λειτουργούν συμπληρωματικά σε ένα «ενιαίο οικοσύστημα». Προειδοποιεί μάλιστα ότι η χαλάρωση των περιορισμών μόνο για τη μία πλευρά, δημιουργεί «ουσιώδεις ρυθμιστικές ασυμμετρίες» που στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό.
Και εδώ έρχεται η απόλυτη αντίφαση στην γνωμοδότηση, και ενω αναφέρει την παραπάνω προειδοποίηση, το σύνολο των προτάσεων της Ε.Α. αφορά την απελευθέρωση των όρων και των προυποθέσεων, των Ε.Ι.Χ. (κατάργηση της έδρας, του ελάχιστου χρόνου προκράτησης και του 3ώρου μίσθωσης). Με λίγα λόγια, η Επιτροπή εισηγείται νομοθετικές παρεμβάσεις που δημιουργούν άμεσα τη στρέβλωση που υποτίθεται ότι απεύχεται, χαρίζοντας προνόμια στα Ε.Ι.Χ. χωρίς τις αντίστοιχες υποχρεώσεις. Προφανώς εδώ έρχεται να ανοίξει το δρόμο για την επόμενη γνωμοδότηση του στο μέλλον, για την πλήρη απελευθέρωση και την πλήρη διάλυση των επιβατικών μεταφορών.
4. Η Οικολογική Υποκρισία και η Νομιμοποίηση του "Cruising"
Η Ε.Α. ζητά την κατάργηση της υποχρέωσης επιστροφής των Ε.Ι.Χ. στην έδρα, επικαλούμενη προσχηματικά περιβαλλοντικούς λόγους («κενά δρομολόγια»).
Στην πραγματικότητα, εάν τα Ε.Ι.Χ. απαλλαγούν από την έδρα, θα μετατραπούν σε έναν παράλληλο στόλο χιλιάδων οχημάτων που θα περιφέρονται διαρκώς στους δρόμους (cruising) περιμένοντας κλήσεις από τις πλατφόρμες.
Η Επιτροπή Ανταγωνισμού χρησιμοποιεί το περιβάλλον ως εργαλείο για να επιτρέψει στα Ε.Ι.Χ. να μετατραπούν σε «πειρατικά ταξί», επιδεινώνοντας αντί να λύνει το κυκλοφοριακό χάος και τη ρύπανση των πόλεων.
5. Η Απαξίωση της Κοινωνικής Συνοχής και η Φορολογική Ασυλία
Το πιο εξοργιστικό σημείο της Γνωμοδότησης είναι η κυνική δήλωση ότι η οικονομική βιωσιμότητα των Ταξί «δεν αποτελεί επιτακτικό λόγο γενικού συμφέροντος».
Η Ε.Α. αδιαφορεί για την οικονομική καταστροφή 45.000+ ελληνικών μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες αφήνουν το 100% του τζίρου και των φόρων τους στην εθνική οικονομία σε αντίθεση με τις πολυεθνικές εταιρείες που απλά “επενδύουν” στην απορρόφιση στο εξωτερικό και σε φορολογικούς παραδείσους των κερδών τους.
Ταυτόχρονα, η Επιτροπή κλείνει προκλητικά τα μάτια στην οικονομική πραγματικότητα των ψηφιακών πλατφορμών. Είναι αδιανόητο μια Αρχή Ανταγωνισμού να προωθεί την απελευθέρωση υπέρ πολυεθνικών εταιρειών που, ενώ διαχειρίζονται ενα σημαντικό όγκο μεταφορικού έργου, εμφανίζονται λογιστικά ως «πολύ μικρές οντότητες» με μηδαμινό φορολογικό αποτύπωμα στην Ελλάδα, εξάγοντας τον πλούτο της χώρας αφορολόγητο στο εξωτερικό. Για την Ε.Α., η φοροαποφυγή των πολυεθνικών φαίνεται να μην αποτελεί «στρέβλωση του ανταγωνισμού». Το νά έχουν ζημιές για 5-6 χρόνια συνεχόμενα στους ισολογισμούς τους, με διαφημίσεις και προωθητικές ενέργειες συνεχώς για να κατακτήσουν την αγορά, αυτό δεν απασχολεί την Επιτροπή Ανταγωνισμού.
6. Το Ακαδημαϊκό «Προπέτασμα Καπνού» και ο Μύθος της Πληροφοριακής Ασυμμετρίας
Στην προσπάθειά της να προσδώσει ένα επίφαφο επιστημονικό κύρος στην απόφαση υπέρ των πλατφορμών, η Επιτροπή Ανταγωνισμού υποπίπτει σε ένα πρωτοφανές ακαδημαϊκό και μεθοδολογικό ατόπημα.
Προκειμένου να αποδείξει ότι το παραδοσιακό Ταξί πάσχει από «αναποτελεσματικότητα» και «ασυμμετρία πληροφόρησης», η Ε.Α. επικαλείται (Υποσημείωση 5) τις μελέτες των Diamond (1982), Mortensen (1982) και Pissarides (1985).
Οι εν λόγω μελέτες της δεκαετίας του '80 αναφέρονται στη μακροοικονομική θεωρία αναζήτησης για την... αγορά εργασίας και την ανεργία (Μοντέλο DMP) και δεν έχουν απολύτως καμία σχέση με τις αστικές συγκοινωνίες! Η Επιτροπή επιστρατεύει θεωρίες προ 40 ετών, της προ-ψηφιακής εποχής, για να περιγράψει την επιβατική μεταφορά του 2026 που πλέον η τεχνολογιά έχει κάνει τεράστια άλματα.
Στην σύχρονη όμως πραγματικότητα, (που θα υπενθυμίσουμε στην επιτροπή και στο υπουργείο της κυβέρνησης, ότι περιέχει ανθρώπους και οικογένειες), με αυτό το ακαδημαϊκό «τρικ», η Ε.Α. προσπαθεί να κατασκευάσει μια εικόνα όπου ο επιβάτης ψάχνει τυχαία ταξί στο δρόμο. Αποκρύπτει δόλια το γεγονός ότι σήμερα το συντριπτικό ποσοστό των κλήσεων στα Ελληνικά Ταξί (Ε.Δ.Χ.) διεκπεραιώνεται ήδη μέσω ψηφιακών εφαρμογών, GPS και αυτοματοποιημένων κέντρων ραδιοταξί που διαθέτουν εκτός απο τις εφαρμογές και σύγχρονο τηλεφωνικό κέντρο που δεν διαθέτουν οι πολυεθνικές πλατφόρμες.
Όταν μια «ανεξάρτητη αρχή» αναγκάζεται να εργαλειοποιήσει άσχετες μελέτες του 1982 περί ανεργίας για να παρουσιάσει ένα πλήρως ψηφιοποιημένο σύγχρονο επάγγελμα (Ταξί) ως «απαρχαιωμένο», αποδεικνύεται περίτρανα ότι δεν συντάσσει γνωμοδότηση βασισμένη σε δεδομένα, αλλά κατασκευάζει προσχήματα για να νομιμοποιήσει τα επιχειρηματικά μοντέλα και τα αιτήματα για μονοπώληση της αγοράς, των πολυεθνικών πλατφορμών.
7. «Το Τεχνολογικό Άλλοθι της Επιτροπής Ανταγωνισμού»
Στην προσπάθειά της να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, η Επιτροπή Ανταγωνισμού (παρ. 14) επικαλείται τις τεχνολογικές εξελίξεις. Ομολογεί ότι ιστορικά τα Ε.Ι.Χ. εξυπηρετούσαν «μεγαλύτερες αποστάσεις, πολυτελείς και ειδικές περιστάσεις». Και μετά κάνει ακόμα ένα παράλογο άλμα: Ισχυρίζεται ότι επειδή σήμερα υπάρχουν εφαρμογές στα κινητά (apps), τα Ε.Ι.Χ. πρέπει να αφεθούν ανεξέλεγκτα να κάνουν... τις σύντομες αστικές κούρσες των ταξί!
Εδώ η σύχρονη πραγματικότητα και η λογική, τους απαντάει ξεκάθαρα: Μια εφαρμογή στο κινητό δεν καταργεί τον Νόμο, ούτε μετατρέπει ένα ιδιωτικό όχημα σε Δημόσια Συγκοινωνία. Ο διαχωρισμός Ταξί και Ε.Ι.Χ. δεν έγινε επειδή παλιά είχαμε «ενσύρματο αναλογικό τηλέφωνο» και τώρα έχουμε «smartphones». Έγινε γιατί το Ταξί είναι λαϊκό, κοινωνικό μέσο δημόσιας εξυπηρέτησης του τοπικού και των τουριστών-επισκεπτών και το Ε.Ι.Χ. ξεκίνησε ώς μέσο πολυτελούς τουριστικής χρονικής μίσθωσης.
Αν η Επιτροπή Ανταγωνισμού πιστεύει πραγματικά —όπως γράφει— ότι τα Ε.Ι.Χ. είναι για «πολυτελείς» μετακινήσεις, τότε γιατί “καίγεται” να καταργήσει το ελάχιστο μίσθωμα και το 3ωρο; Η απάντηση είναι προφανής: Γιατί δεν τους ενδιαφέρει η πολυτέλεια, αλλά η δημιουργία ενός φθηνού, “πειρατικού” στόλου που θα διαλύσει το αστικό Ταξί προς όφελος των πολυεθνικών, της επικράτησης τους και τελικά της μονοπώλησης της αγοράς. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού έρχεται και εδώ να δείξει ότι αποτελεί το προστάτη των μονοπωλίων και όχι τον φορέα που θα ελέγχει τις πολυεθνικές για υγιή ανταγωνισμό και ισονομία, προστατεύοντας δηλαδή τη μικρή εταιρεία, τον αυτοαπασχολούμενο και τελικά τον ίδιο των καταναλωτή.
8. «Η Ομολογία της Επιτροπής: Προώθηση Ψηφιακών Μονοπωλίων αντί για Ανταγωνισμό»
Στο κείμενο της Γνωμοδότησης 41/2026, η Επιτροπή Ανταγωνισμού διαπράττει το απόλυτο θεσμικό ατόπημα. Ισχυρίζεται ότι επειδή πλέον χρησιμοποιούμε εφαρμογές στα κινητά, το Ταξί και το Ε.Ι.Χ. "συγκλίνουν" και άρα πρέπει να καταργηθούν οι διακριτοί κανόνες. Όμως, στην ίδια ακριβώς παράγραφο, η Επιτροπή παραδέχεται ότι «οι ευρωπαϊκές κατευθυντήριες γραμμές αναγνωρίζουν τη σημασία διαφοροποιημένης ρύθμισης για λόγους θεμιτού ανταγωνισμού». Δηλαδή, η Ευρώπη επιβάλλει διαφορετικούς κανόνες, αλλά η ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού εισηγείται την ισοπέδωσή τους!
Ακόμα πιο σκανδαλώδης είναι η Υποσημείωση 15 της Γνωμοδότησης. Εκεί, η Επιτροπή ομολογεί ωμά ότι η φύση των ψηφιακών πλατφορμών (τύπου Uber κ.λπ.) ευνοεί «τάσεις συγκέντρωσης και φαινόμενα εγκλωβισμού χρηστών (lock-in)». Ρωτάμε λοιπόν την “ανεξάρτητη” Επιτροπή: Αφού γνωρίζετε —και το γράφετε στη γνωμοδότηση σας— ότι αυτές οι πλατφόρμες δημιουργούν μονοπώλια και εγκλωβίζουν τους πολίτες, πώς είναι δυνατόν η Ανεξάρτητη Αρχή Προστασίας του Ανταγωνισμού να εισηγείται νόμους που διευκολύνουν την κυριαρχία τους; Τελικά, η Επιτροπή προστατεύει τον ανταγωνισμό ή στρώνει το χαλί στα ψηφιακά ολιγοπώλια για να αφανίσουν τα Ταξί;
9. «Η Ομολογία της Επιτροπής: Αναγνωρίζει τον Νόμο για να τον... Καταργήσει»
Στις παραγράφους 27-29 της Γνωμοδότησής της, η Επιτροπή Ανταγωνισμού περιγράφει με απόλυτη ακρίβεια τον σκοπό του Έλληνα νομοθέτη (Ν. 4093/2012 και Ν. 4530/2018). Ομολογεί γραπτώς ότι οι κανόνες για τα Ε.Ι.Χ. θεσπίστηκαν ρητά για να προστατεύσουν το αστικό μεταφορικό έργο των Ταξί (Ε.Δ.Χ.) και να περιορίσουν αυστηρά τα Ε.Ι.Χ. στον τουριστικό τομέα και στην εκμίσθωση χρόνου.
Ωστόσο, αντί να σεβαστεί αυτή τη νομική παραδοχή και την αιτιολογία της, η Επιτροπή εισηγείται την πλήρη ισοπέδωσή τους. Για να στοιχειοθετήσουμε το μέγεθος της θεσμικής εκτροπής, αρκεί να αναλύσουμε τι ακριβώς σημαίνει η κατάργηση αυτών των κανόνων στην πράξη:
- Η κατάργηση του Ελάχιστου Τιμήματος και της Ελάχιστης Διάρκειας (π.χ. 3ωρο): Οι κανόνες αυτοί δεν επινοήθηκαν τυχαία. Είναι η νομική ασπίδα που διασφαλίζει ότι η μίσθωση ενός Ε.Ι.Χ. αφορά μια πολυτελή, προγραμματισμένη τουριστική κυρίως εξυπηρέτηση. Καταργώντας το 3ωρο και την ελάχιστη τιμή, η Επιτροπή επιτρέπει στα Ε.Ι.Χ. να εκτελούν αστικές κούρσες των 5 και 10 ευρώ ή υπεραστικές διαδρομές χαμηλού τιμήματος. Ουσιαστικά, νομιμοποιεί την υφαρπαγή της «πιάτσας» και της άμεσης ζήτησης μεταφοράς, και μετατρέπει το ΕΙΧ όχημα σε φθηνό, υποκατάστατο ταξί, χωρίς όμως τις υποχρεώσεις της 24ωρης δημόσιας εξυπηρέτησης υποβαθμίζοντας τα δημοσίας χρήσεως οχήματα επιβατικών μεταφορών.
- Η κατάργηση της Επιστροφής στην Έδρα = Θεσμοθετημένο "Cruising": Η υποχρέωση του Ε.Ι.Χ. να επιστρέφει στην έδρα ή στον προκαθορισμένο χώρο στάθμευσης είναι η μόνη δικλείδα που αποτρέπει την άσκοπη περιπλάνηση ("cruising"). Εάν καταργηθεί, όπως εισηγείται η Ε.Α., χιλιάδες Ε.Ι.Χ. θα περιφέρονται διαρκώς στους δρόμους και στα αεροδρόμια περιμένοντας κλήσεις από τις εφαρμογές. Αυτό όχι μόνο ακυρώνει στην πράξη την έννοια της «προκράτησης», αλλά θα προκαλέσει κυκλοφοριακό έμφραγμα στις πόλεις, μετατρέποντας τον δημόσιο χώρο σε μια απέραντη, παράνομη πιάτσα των πλατφορμών.
Το ερώτημα προς την Ανεξάρτητη Αρχή είναι αμείλικτο: Αφού η Επιτροπή γνωρίζει ότι η «σαφής οριοθέτηση» είναι η επίσημη βούληση του Κράτους για την προστασία του δημόσιου συστήματος μεταφορών, με ποιο δικαίωμα εισηγείται την ακύρωσή της; Ναι βέβαια, για λίγο ξεχάσαμε ότι ειναι “ανεξάρτητη”, γι’ αυτό το λόγο προφανώς.
Η Επιτροπή Ανταγωνισμού έχει καθήκον (θα έπρεπε να έχει) να ελέγχει την τήρηση των κανόνων της αγοράς επί ίσοις όροις, όχι να νομοθετεί και να αλλάζει τη φύση των επαγγελμάτων. Όταν εισηγείται την κατάργηση του διαχωρισμού ανάμεσα σε μια Υπηρεσία Κοινής Ωφέλειας (ΕΔΧ Ταξί) και μια αμιγώς ιδιωτική/τουριστική δραστηριότητα (Ε.Ι.Χ.), επιχειρεί να υποκαταστήσει το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Στόχος της δεν είναι η προστασία του ανταγωνισμού, αλλά η εξυπηρέτηση των ψηφιακών μονοπωλίων και των λόμπι του τουρισμού.
Το 3ωρο, η έδρα και το ελάχιστο τίμημα δεν είναι «στρεβλώσεις» της αγοράς. Είναι τα νομικά σύνορα μεταξύ της νόμιμης χρονικής εκμίσθωσης και της οργανωμένης πειρατείας.
Παρακάτω αναλύουμε πιο διεξοδικά τις προτάσεις της Επιτροπής και τα συμπεράσματα της
10. «Η Υποκρισία της Επιτροπής Ανταγωνισμού: Κλείνει τα μάτια στα ψηφιακά καρτέλ»
Στις παραγράφους 50-59 της Γνωμοδότησής της, η Επιτροπή Ανταγωνισμού επιχειρεί να μας παραδώσει μαθήματα ελεύθερης αγοράς. Αναφέρει (παρ. 52) ότι ο «καθορισμός τιμών» και η «ανταλλαγή ευαίσθητων πληροφοριών» είναι επικίνδυνες, αντι-ανταγωνιστικές πρακτικές. Κι όμως, κλείνει προκλητικά τα μάτια στο γεγονός ότι αυτός είναι ακριβώς ο ορισμός λειτουργίας των ψηφιακών πλατφορμών! Οι πλατφόρμες ελέγχουν τα δεδομένα, επιβάλλουν αλγοριθμικά τις τιμές, υπερχρεώνουν όποτε θέλουν (surge pricing) και λειτουργούν ως κεντρικά ψηφιακά καρτέλ. Αντί η Επιτροπή να ελέγξει αυτή το πρακτική που ακολουθούν τα ψηφιακά μονοπώλιά - πλατφόρμες, επιτίθεται στο ρυθμισμένο, δημόσιο σύστημα των Ταξί!
Το μεγαλύτερο, όμως, ολίσθημα της Επιτροπής βρίσκεται στην παράγραφο 58. Εκεί ομολογεί —επικαλούμενη το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο— ότι το Κράτος έχει το δικαίωμα να βάζει περιορισμούς στον ανταγωνισμό για να προστατεύσει την «εξασφάλιση απασχόλησης». Ρωτάμε λοιπόν την Επιτροπή: Αν η Ευρώπη θεωρεί την προστασία της απασχόλησης «δημόσιο συμφέρον», με ποιο δικαίωμα η δική σας Γνωμοδότηση απαξιώνει το δικαίωμα στην εργασία 45.000+ ταξιτζήδων, βαφτίζοντας τον θάνατό τους ως... "απελευθέρωση της αγοράς";
11. «Η Απαίτηση Κατάργησης του 3ώρου: Το Σχέδιο Εξόντωσης της Δημόσιας Συγκοινωνίας»
Στις παραγράφους 69-85, η Επιτροπή Ανταγωνισμού εγκαταλείπει κάθε πρόσχημα της “ανεξαρτησίας” της. Προτείνει την πλήρη κατάργηση της ελάχιστης διάρκειας μίσθωσης (3ωρο) και του κανόνα αποκλεισμού σε περίπτωση πρόωρης λύσης. Η στόχευση ομολογείται κυνικά στην παρ. 75: Θέλουν να επιτρέψουν στα Ε.Ι.Χ. να απορροφήσουν τις «βραχείες διαδρομές» και το «τελευταίο χιλιόμετρο». Δηλαδή, απαιτούν τη μετατροπή των εκμισθωμένων με το χρόνο, ιδιωτικών οχημάτων σε «πειρατικά» αστικά ταξί των 5 και 10 ευρώ.
Η Επιτροπή μιλάει για δήθεν "άνιση μεταχείριση" των Ε.Ι.Χ. έναντι των Ταξί. Αποκρύπτει δόλια, όμως, την πραγματική ανισότητα: Το Ταξί δουλεύει με το κρατικό ταξίμετρο (πλαφόν τιμής), υποχρεούται να εκτελέσει κάθε διαδρομή (ακόμα και ζημιογόνα) και υπάγεται σε αυστηρότατους δημόσιους ελέγχους. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού ζητά να δοθεί στις πολυεθνικές ψηφιακές πλατφόρμες το δικαίωμα της μικρής διαδρομής του Ταξί, ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ απολύτως υποχρέωση δημόσιας υπηρεσίας, με ελεύθερη τιμολόγηση και "cherry picking" πελατών.
Ακόμα πιο εξοργιστικό είναι το επιχείρημά της (παρ. 79) ότι οι παρανομίες των Ε.Ι.Χ. (υποκλοπή πελατών) είναι... "πρόβλημα της Αστυνομίας" και άρα δεν πρέπει να υπάρχουν αυστηροί νόμοι όπως το 3ωρο. Η ειρωνεία είναι τραγική: Η Επιτροπή μάς λέει να βασιστούμε στην Αστυνομία, την ίδια ακριβώς στιγμή που η Κυβέρνηση με το Άρθρο 52 απαγορεύει ρητά στην Αστυνομία να ελέγξει τους επιβάτες! Η Επιτροπή Ανταγωνισμού φαίνεται ότι δεν το διάβασε ή δεν το είδε, αυτό στο άρθρο 52. Μάλλον και αυτό τους διέφυγε όπως καθώς και τα σχεδόν μηδαμινά τύπου φιλοδωρήματος πρόστιμα, για τα ΕΙΧ που παρανομούν χωρίς κάν να λαμβάνεται υπόψη η υποτροπή και η κατ’επανάληψη υποκλοπή......
Η κατάργηση του 3ώρου και της επιστροφής στην έδρα της επιχείρησης των ΕΙΧ, που εισηγείται η Επιτροπή Ανταγωνισμού δεν είναι «απελευθέρωση αγοράς». Είναι η θεσμοθέτηση της υποκλοπής μεταφορικού έργου του ΤΑΞΙ και η θανατική καταδίκη για το επάγγελμα του αυτοκινητιστή επαγγελματία οδηγού Ταξί στην Ελλάδα.
12. «Ο Εμπαιγμός της ελλιπής Προκράτησης: Πώς η Επιτροπή Ανταγωνισμού βαφτίζει την υποκλοπή 'Αμεσότητα'»
Στην ενότητα για τον χρόνο προκράτησης (παρ. 86-104), η Επιτροπή Ανταγωνισμού διαπράττει ένα πρωτοφανές νομικό ολίσθημα. Επιχειρεί να καταργήσει, με τις προτάσεις της, τον ελάχιστο χρόνο προκράτησης, με μοναδικό επιχείρημα ότι οι εφαρμογές (apps) των πολυεθνικών απαιτούν «άμεση αντιστοίχιση» και πρέπει να χτυπήσουν την «άμεσα προσβάσιμη ζήτηση» (παρ. 95).
Ομολογούν, δηλαδή, γραπτώς, ότι ο στόχος τους είναι να δώσουν στις ψηφιακές πλατφόρμες Ε.Ι.Χ. το δικαίωμα της άμεσης κλήσης (on-demand), το οποίο σε όλη την Ευρώπη είναι το αποκλειστικό και κατοχυρωμένο δικαίωμα της Δημόσιας Υπηρεσίας των Ταξί. Το Ε.Ι.Χ. νομοθετήθηκε αυστηρά ως όχημα προγραμματισμένης προκρατημένης χρονικής μίσθωσης. Αν καταργηθεί η χρονική υστέρηση της προκράτησης (το 30λεπτο), το Ε.Ι.Χ. γίνεται αυτόματα ένα “ραδιοταξί των ΙΧ” που κάνει αστικές κούρσες απο - προς χωρίς περιορισμούς.
Είναι προκλητικό το γεγονός ότι η Επιτροπή διαστρεβλώνει την απόφαση του ΣτΕ (παρ. 89). Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε ξεκάθαρα ότι ο νομοθέτης οφείλει να βάζει χρόνο προκράτησης για να προστατεύσει το μεταφορικό έργο των Ταξί από την υποκλοπή. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού, αντί να σεβαστεί το ΣτΕ, ζητά την πλήρη κατάργηση του χρόνου προκράτησης, λειτουργώντας ως "Δούρειος Ίππος" για τη νομιμοποίηση της αρπαγής των πελατών της “αμεσης κλήσης” και του “δρόμου” από τα ψηφιακά πολυεθνικά μονοπώλια.
Όσο για την επικληθείσα ευρωπαϊκή νομολογία (Ισπανία κ.λπ.), η Επιτροπή λέει τη μισή αλήθεια: Αποκρύπτει δόλια ότι σε αυτές τις χώρες, για να ελεγχθούν οι πολυεθνικές ψηφιακές πλατφόρμες - εταιρείες, έχουν επιβληθεί σκληρές ποσοστώσεις (π.χ. 1 Ε.Ι.Χ. ανά 30 Ταξί). Εδώ ζητούν την πλήρη ασυδοσία, χωρίς καμία προστασία για τον Έλληνα επαγγελματία. Μάλλον διέφυγε και αυτό της “ανεξάρτητης” επιτροπής.
13. «Η Κατάργηση της Έδρας: Περιβαλλοντική Υποκρισία και Νομιμοποίηση της Άσκοπης Περιπλάνησης (Cruising)»
Στις παραγράφους 105-118, η Επιτροπή Ανταγωνισμού εισηγείται την πλήρη κατάργηση της υποχρέωσης επιστροφής των Ε.Ι.Χ. στην έδρα τους (ακόμα και στα νησιά και την Κρήτη), επικαλούμενη —με πρωτοφανή υποκρισία— την "προστασία του περιβάλλοντος" και την "κυκλοφοριακή συμφόρηση".
Η πραγματικότητα, την οποία η Επιτροπή σκοπίμως αποκρύπτει, είναι ακριβώς η αντίθετη. Η επιστροφή στην έδρα είναι μια θεσμική δικλείδα που αποτρέπει τα τουριστικά οχήματα από το να μετατραπούν σε «πειρατικά ταξί». Αν καταργηθεί η έδρα, χιλιάδες Ε.Ι.Χ. των ψηφιακών πλατφορμών θα περιφέρονται άσκοπα (cruising) στους δρόμους, γύρω π.χ. από το Αεροδρόμιο Νίκος Καζαντζάκης, το Λιμάνι και το κέντρο του Ηρακλείου, με τις μηχανές αναμμένες, περιμένοντας το επόμενο «χτύπημα» στο κινητό. Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι αυτό προκαλεί κυκλοφοριακό έμφραγμα και πολλαπλασιασμό των ρύπων.
Η Επιτροπή Ανταγωνισμού, μάλιστα, εργαλειοποιεί τον Γαλλικό Νόμο (Loi Thévenoud), αποσιωπώντας το γεγονός ότι στη Γαλλία —όπου χαλάρωσε η επιστροφή στην έδρα— απαγορεύτηκε αυστηρά ο ηλεκτρονικός γεωεντοπισμός (GPS) των Ε.Ι.Χ. από τους πελάτες, ακριβώς για να μην καταργηθεί η έννοια της προκράτησης και μετατραπεί σε "ηλεκτρονική πιάτσα".
Το Σχέδιο Νόμου (Άρθρο 52) ανοίγει την κερκόπορτα καταργώντας την έδρα σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, και η Γνωμοδότηση της Ε.Α. δείχνει ξεκάθαρα το επόμενο βήμα: Την πλήρη άλωση της μεταφοράς των τουριστών στην Ελλάδα. Δεν θα επιτρέψουμε να μετατραπούν οι δρόμοι της Κρήτης σε παράνομα ιδιωτικά πάρκινγκ των εκμισθούμενων με το χρόνο ΙΧ και των ΙΧ των πολυεθνικών εταιρειών.
14. «Το Ψέμα της Παραγράφου 111: Όταν η Επιτροπή Ανταγωνισμού παραποιεί τον Νόμο»
Συνεχίζοντας απο την προηγούμενη ενότητα επισημαίνουμε ότι στην παράγραφο 111 της Γνωμοδότησής της, η Επιτροπή Ανταγωνισμού επιχειρεί να παραπλανήσει ευθέως την Κυβέρνηση και την κοινή γνώμη. Ισχυρίζεται κατά λέξη ότι η υποχρέωση επιστροφής στην έδρα αδικεί τα Ε.Ι.Χ., διότι «αντίστοιχη υποχρέωση δεν προβλέπεται για τα Ε.Δ.Χ. οχήματα (Ταξί)».
Αυτό αποτελεί ένα κραυγαλέο νομικό ψεύδος. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού «αγνοεί» επιδεικτικά τον Ν. 4070/2012, ο οποίος ορίζει αυστηρότατες διοικητικές έδρες (περιμέτρους) για τα Ταξί. Όταν ένα Ταξί μεταφέρει επιβάτη εκτός της έδρας του, είναι νομικά υποχρεωμένο να επιστρέψει άδειο, απαγορευόμενου ρητά να εκτελέσει νέα μίσθωση στην “άλλη” έδρα, προς προστασία των τοπικών συναδέλφων της “άλλης” έδρας, την ισονομία, την τοπική κάλυψη της ζήτησης απο τους επιβάτες της κάθε έδρας - περιοχής και κάλυψη των αναγκών της. Επιτρέπεται να παραλάβει πελάτη σε εκτός έδρας σημείο, μόνο εφόσον ξεκινήσει απο την έδρα του με τη χρήση του ταξιμέτρου απο την έξοδο του απο το άκρο της “περιμετρικής” και χρήση μονής ταρίφας μέχρι την επιστροφή στην έδρα του.
Συνεπώς, τα "κενά δρομολόγια" (άδεια χιλιόμετρα) αποτελούν καθημερινή πραγματικότητα και τεράστιο λειτουργικό κόστος και για το Ταξί! Ρωτάμε γιατί η Επιτροπή προσπαθεί να δικαιολογήσει την απαλλαγή των οχημάτων των ΕΙΧ (ιδιαίτερα για τις πλατφόρμες) από την επιστροφή στη βάση τους με ένα απαράδεκτο νομικά τρόπο και μια απαράδεκτη δικαιολογία;
Η απάντηση είναι προφανής: Η Γνωμοδότηση δεν επιδιώκει την "ισονομία", αλλά την προκλητική πριμοδότηση των ψηφιακών πλατφορμών. Για αυτό το λόγο την επικαλείται. Ζητάει από το Κράτος να επιτρέψει στα ιδιωτικά Ε.Ι.Χ. να αλωνίζουν ελεύθερα, από πόλη σε πόλη και από αεροδρόμιο σε αεροδρόμιο χωρίς να επιστρέφουν πουθενά, την ίδια στιγμή που το ρυθμισμένο, δημόσιο Ταξί παραμένει στα όρια της δικής του έδρας γιατί με αυτό προάγεται η δημόσια υπηρεσία του και ο κοινωνικός του ρόλος. Δεν γνωμοδοτούν για τον ανταγωνισμό, ζητάνε την θεσμοθέτηση της ασυδοσίας.
15. «Η Ομολογία της Ληστρικής Τιμολόγησης και το Παράλογο της Παραγράφου 135»
Στο ζήτημα του Ελάχιστου Μισθώματος (παρ. 119-135), η Επιτροπή Ανταγωνισμού καταρρίπτει η ίδια το αφήγημά της περί «οφέλους του καταναλωτή». Ζητά την πλήρη κατάργηση της ελάχιστης τιμής για τα Ε.Ι.Χ., ώστε να μπορούν οι πολυεθνικές πλατφόρμες να υφαρπάξουν τις φθηνές, μικρές διαδρομές των Ταξί.
Η υποκρισία της, όμως, αποκαλύπτεται στις παραγράφους 133-134: Εκεί, η ίδια η Επιτροπή ομολογεί ρητά ότι το μοντέλο της "δυναμικής τιμολόγησης" των ψηφιακών πολυεθνικών πλατφορμών οδηγεί σε «υπερβολικές χρεώσεις για τους χρήστες», φέρνοντας παραδείγματα από την Ισπανία και την Πορτογαλία όπου τα κράτη αναγκάστηκαν να επιβάλουν ανώτατα πλαφόν για να γλιτώσουν τους πολίτες από την αισχροκέρδεια!
Ρωτάμε, λοιπόν: Η Ελληνική Επιτροπή Ανταγωνισμού εισηγείται την απορρύθμιση για να προστατεύσει τους πολίτες, ή για να τους παραδώσει έρμαια στον αλγόριθμο της ληστρικής τιμολόγησης (surge pricing); Ενώ το Ταξί έχει κρατικά ελεγχόμενο, σταθερό ταξίμετρο που προστατεύει τον επιβάτη, η Επιτροπή ζητά να κυριαρχήσει ο νόμος της ψηφιακής "ζούγκλας" των πολυεθνικών και των ΙΧ.
Το απόλυτο θεσμικό ατόπημα, ωστόσο, καταγράφεται στο Συμπέρασμα 135. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού προτείνει, εφόσον παραμείνει η ρύθμιση τιμής στα Ε.Ι.Χ., ο υπολογισμός της να γίνεται με τρόπο «ανάλογο» των Ταξί (χρέωση με το χιλιόμετρο/χρόνο). Δηλαδή, η Ανεξάρτητη Αρχή ζητάει ευθέως από το Υπουργείο... να βάλει ταξίμετρο στα ιδιωτικά Ε.Ι.Χ.! Πρόκειται για την πλήρη, κυνική και παράνομη εξίσωση ενός ιδιωτικού/οχήματος που αδειοδοτήθηκε ως όχημα ΙΧ χρονικής εκμίσθωσης, με ένα Επιβατηγό Δημόσιας Χρήσης ΤΑΞΙ.
Η Γνωμοδότηση 41/2026 δεν γράφτηκε για να προστατεύσει τον ανταγωνισμό. Γράφτηκε ως "εγχειρίδιο νομιμοποίησης της πειρατείας", προκειμένου 45.000+ μικρομεσαίες ελληνικές επιχειρήσεις Ταξί να θυσιαστούν στον βωμό των κερδών 2-3 ψηφιακών πολυεθνικών και μέρους του τουριστικού λόμπι.
16. «Η Αυτοαναίρεση της Επιτροπής: Εισηγούνται τη Στρέβλωση που δήθεν Πολεμούν»
Ο επίλογος της Γνωμοδότησης 41/2026 (παρ. 150-152) θα μείνει στην ιστορία ως μνημείο θεσμικής αυτοαναίρεσης. Στην παράγραφο 150, η Επιτροπή παραθέτει τη «λίστα παραγγελιών» (wishlist) των πολυεθνικών, προτείνοντας την ταυτόχρονη κατάργηση κάθε κανόνα: τέλος το 3ωρο, τέλος η προκράτηση, τέλος η έδρα, τέλος το ελάχιστο μίσθωμα. Ουσιαστικά, προτείνει τη δημιουργία ενός «υπερ-ταξί» που θα κάνει αστικές κούρσες χωρίς καμία από τις κοινωνικές και δημόσιες υποχρεώσεις του κανονικού Ταξί “κανιβαλίζοντας” τις υπηρεσίες των επιβατικών μεταφορών, με ότι αυτό συνεπάγεται για τη δημόσια ασφάλεια και την οδηγική ασφάλεια.
Η απόλυτη επίνδυνη θα λέγαμε αναφορά και το ζητούμενο της Επιτροπής, όμως, κρύβεται στην Παράγραφο 152. Εκεί, η Επιτροπή ομολογεί τη θέληση της, ότι Ταξί και Ε.Ι.Χ. είναι "συγκοινωνούντα δοχεία" και προειδοποιεί την Κυβέρνηση: «Η άρση περιορισμών μόνο στην αγορά των Ε.Ι.Χ., χωρίς παράλληλη επανεξέταση της αγοράς των Ταξί, θα δημιουργήσει συνθήκες ουσιώδους ρυθμιστικής ασυμμετρίας».
Ρωτάμε, λοιπόν, τα μέλη της Ολομέλειας της Επιτροπής Ανταγωνισμού: Αφού γνωρίζετε ότι χαλαρώνοντας τα Ε.Ι.Χ. (ενώ το Ταξί παραμένει δεσμευμένο ως Δημόσια Υπηρεσία με ταξίμετρο) δημιουργείτε τεράστια "ρυθμιστική ασυμμετρία" εις βάρος μας, γιατί το προτείνετε; Πώς είναι δυνατόν η Ανεξάρτητη Αρχή που είναι ταγμένη να προστατεύει τον ανταγωνισμό, να εισηγείται νομοθετικές παρεμβάσεις που, κατά δική της ομολογία, στρεβλώνουν την ισορροπία της αγοράς;
Η Επιτροπή εδώ στήνει έναν εκβιασμό δύο σταδίων: Στο πρώτο στάδιο, αφήνει τις πολυεθνικές πλατφόρμες να αλωνίζουν (καταργώντας 3ωρο και έδρα), στραγγαλίζοντας οικονομικά το νόμιμο Ταξί. Στο δεύτερο στάδιο, θα χρησιμοποιήσει αυτόν τον στραγγαλισμό ως δικαιολογία για να απαιτήσει την πλήρη «απελευθέρωση» και του Ταξί! Το απόλυτο σχέδιο του επαγγελματικού “θανάτου” του αυτοαπασχολούμενου στα ΤΑΞΙ.
Θα ζητήσουν την κατάργηση του ταξίμετρου, την κατάργηση των γεωγραφικών ορίων (εδρών) των Ταξί και το πλήρες άνοιγμα του επαγγέλματος. Στόχος τους δεν είναι η συνύπαρξη Ταξί και Ε.Ι.Χ., αλλά η πλήρης εταιρικοποίηση της αγοράς μεταφορών. Θέλουν να μηδενίσουν την αξία της άδειας του Έλληνα αυτοκινητιστή, ώστε να αγοραστεί “τζάμπα” από μεγάλα εταιρικά funds που θα ελέγχουν στόλους χιλιάδων οχημάτων, μετατρέποντας τον σημερινό ιδιοκτήτη μικρομεσαίο επαγγελματία σε σύγχρονο “δούλο” των πολυεθνικών πλατφορμών.
Η Γνωμοδότηση 41/2026 είναι το προοίμιο για την υφαρπαγή όχι μόνο του μεταφορικού έργου, αλλά και των ίδιων των περιουσιών μας.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ & ΑΙΤΗΜΑΤΑ
Το συμπέρασμα είναι ένα και αδιαμφισβήτητο: Η Γνωμοδότηση 41/2026 δεν έχει καμία σχέση με την επιστήμη του Ανταγωνισμού. Είναι μια καθαρά πολιτική παρέμβαση, συγχρονισμένη με το ΙΟΒΕ και την Κυβέρνηση, για να δικαιολογήσει την αρπαγή του έργου των 45.000+ βιοπαλαιστών ταξιτζήδων από τα ψηφιακά μονοπώλια που εξάγουν τον πλούτο της χώρας σε άλλες χώρες της ΕΕ, και σε φορολογικούς παραδείσους (πολλές φορές παρουσιάζοντας, καθαρά έσοδα μόλις 43.000 ευρώ).
Απορρίπτουμε τη Γνωμοδότηση στο σύνολό της ως μεροληπτική, αντιφατική και επικίνδυνη για το Δημόσιο Συμφέρον. Απαιτούμε την άμεση απόσυρση του Άρθρου 52.
Κατα τη γνώμη μας η Γνωμοδότηση 41/2026 δεν αποτελεί ένα ανεξάρτητο τεχνοκρατικό κείμενο, αλλά μια «πολιτική επιταγή» που επιχειρεί να βαφτίσει ως ελεύθερο ανταγωνισμό τον κανιβαλισμό της αγοράς και την παράδοση των μεταφορών σε ολιγοπώλια.
Ο κλάδος των Ταξί καταγγέλλει την Κυβέρνηση για την ενορχηστρωμένη υποβάθμιση του επαγγέλματός μας και την Επιτροπή Ανταγωνισμού για την πλήρη ταύτισή της με τα συμφέροντα των πολυεθνικών και του τουριστικού λόμπι.
Απαιτούμε:
- Την άμεση απόσυρση του Άρθρου 52 του νομοσχεδίου.
- Την απόρριψη της Γνωμοδότησης 41/2026 της Επιτροπής Ανταγωνισμού ως νομικά ασύμβατης και προκλητικά μεροληπτικής.
- Τη διατήρηση του 3ώρου και της επιστροφής στην έδρα για τα Ε.Ι.Χ., ως τις ελάχιστες δικλείδες προστασίας του αστικού μεταφορικού έργου από την πειρατεία.
Με εκτίμηση,
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου